من همان برگ کوچکی ام که فاصله ی مرگ تا زندگی اش قدم های تو بود
درباره سایت
آخرین مطالب
- دست تو که نباشد
- نفس هایم آسمان آبی را می پوشاند
- ما از نسل مرده هایی هستیم که روی زمین راه میروند
- مشتم را باز کردم ناگهان شهر پر از تنهایی شد
- موهایم مشکی ست...
- این روز ها نبودنت فقط درد می شود
- دوستت دارم و برای گفتنش با جمعیتی از خودم جنگیده ام
- فردا چگونه جانم را خواهی گرفت؟
- دهه هشتاد
- رفتی و همه چیز به دنبالت راه افتاد
امکانات وب
خداوندا
من همان آدمم...
میخواهم سیبت را پس دهم!
تو ببخشی و بهشتت را
باز پس دهی...
سردیار
برچسبها: شعر سپید, آدم
نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم فروردین ۱۳۹۶ساعت 0:24 توسط سردیار|
برچسب:
نویسنده: پارسا پورعلی