من همان برگ کوچکی ام که فاصله ی مرگ تا زندگی اش قدم های تو بود
درباره سایت
آخرین مطالب
- دست تو که نباشد
- نفس هایم آسمان آبی را می پوشاند
- ما از نسل مرده هایی هستیم که روی زمین راه میروند
- مشتم را باز کردم ناگهان شهر پر از تنهایی شد
- موهایم مشکی ست...
- این روز ها نبودنت فقط درد می شود
- دوستت دارم و برای گفتنش با جمعیتی از خودم جنگیده ام
- فردا چگونه جانم را خواهی گرفت؟
- دهه هشتاد
- رفتی و همه چیز به دنبالت راه افتاد
امکانات وب
وقتی کـه بی تـو
چشمـانم را می بنـدم و
دراز می کشـم
این خانه با قبر
چه فـرقی می کند؟
این چای سرد
این پنجره های بسته
این تلفن که دستی بر دهانش گذاشته
من را خواهد کشت
و هیچکس نخواهد فهمیـد
سکـوتِ تو
جز قلـب من
چه چیزی را شکسته است
از خودم می پرسـم
پل های پشت سرمان چگونه اند
که با یک حرف خراب میشوند ؟
حرف های تو
جان چند نفر را گرفته
که لبهایـت پر خون است ؟
امیرمسعودعباسی (سردیار)
=========================================
سرم را بر شانه ات می گذارم
دستم را دور کمرت
حیف
سایه ها احساس ندارند
امیرمسعود عباسی(سردیار)
برچسب:
نویسنده: پارسا پورعلی