من همان برگ کوچکی ام که فاصله ی مرگ تا زندگی اش قدم های تو بود
درباره سایت
آخرین مطالب
- دست تو که نباشد
- نفس هایم آسمان آبی را می پوشاند
- ما از نسل مرده هایی هستیم که روی زمین راه میروند
- مشتم را باز کردم ناگهان شهر پر از تنهایی شد
- موهایم مشکی ست...
- این روز ها نبودنت فقط درد می شود
- دوستت دارم و برای گفتنش با جمعیتی از خودم جنگیده ام
- فردا چگونه جانم را خواهی گرفت؟
- دهه هشتاد
- رفتی و همه چیز به دنبالت راه افتاد
امکانات وب
گفتی خداحافظ...
لبخند زدم
تا خُرده هایم را از کف خیابان
جمع کرده باشم
لبخند زدم
تا خُرده هایم را از کف خیابان
جمع کرده باشم
رفتیُ
همه چیز به دنبالت راه افتاد
خون
که می توانست در رگ هایم بماند
نقشه ی فرارش را
با تیغ کشید
نیستیُ
حالا من تنها عقربه ها را جلو میبرم
تا به زمانی برسم که تو باشی
نیستیُ
کشیدن انتظارت
دلیل آلودگی هواست
در من ترافیک سنگینی
به دنبال تو می گردد
برگرد
تا همه چیز برگردد
خرده هایم
به خداحافظی ات
خاکستر های سیگار،به اسکناس
لکه های پیراهن،به رگ هایم
امیر مسعود عباسی " سردیار "
برچسب:
نویسنده: پارسا پورعلی